De regeringsperiode van de Franse keizer Napoleon I wordt gekenmerkt door de kunststijl van het neoclassicisme. Deze stijl was populair in Europa tijdens de late 18e en vroege 19e eeuw en werd gekenmerkt door een terugkeer naar de klassieke Griekse en Romeinse kunst.
Napoleon was een groot bewonderaar van de klassieke oudheid en hij gebruikte kunst en architectuur als een manier om zijn macht en grootsheid te benadrukken. Hij liet veel monumentale gebouwen en standbeelden bouwen die waren geïnspireerd op de klassieke stijl, zoals de Arc de Triomphe in Parijs en de Vendôme-zuil.
De schilderkunst uit deze periode was ook sterk beïnvloed door het neoclassicisme. Kunstenaars zoals Jacques-Louis David schilderden historische en mythologische scènes met heldere lijnen en een nadruk op symmetrie en harmonie. Deze werken dienden vaak als propaganda voor Napoleon en zijn regime.
Al met al heeft het neoclassicisme een blijvende invloed gehad op de kunst en architectuur van de 19e eeuw en heeft het de erfenis van Napoleon als een van de grootste heersers van zijn tijd versterkt.